Ο Μιχάλης Σαφράς μας μιλάει για όλα σε μια συνέντευξη “out of the box”

Το όνομα Mihalis Safras είναι τοις πάσι γνωστό αφού αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στο χώρο της tech house μουσικής σκηνής παγκοσμίως. Αυτό που σίγουρα δε γνώριζα είναι πόσο υπέροχος συνεντευξιαζόμενος είναι και πόσο απολαυστική ήταν αυτή η συζήτηση μαζί του, ίσως η πιο ωραία που έχω κάνει ποτέ με καλλιτέχνη σε όλα αυτά τα χρόνια της έντυπης πορείας του περιοδικού. Με στυλ πολύ χαλαρό, προσιτό, φιλικότατος και κοινωνικός, απάντησε αβίαστα, χωρίς περιστροφές, με σοβαρότητα αλλά και κάποιες φορές με πολύ χιούμορ σε όλες μας τις ερωτήσεις σε μια συνέντευξη out of the box και alternative, όπως ακριβώς αρμόζει σε έναν καλλιτέχνη του μεγέθους και της κλάσης του…

Καταρχήν ας ξεκινήσουμε κάνοντας μια ανασκόπηση για την περασμένη καλοκαιρινή… Πες μας τα highlight αυτής aλλά και όλα όσα έχουν συμβεί απ’το ξεκίνημα της χειμερινής σεζόν μέχρι και το πάγωμά της εξαιτίας της πανδημίας.
Τα highlights αυτού του καλοκαιριού για μένα ήταν οι παρουσίες που είχα σε τέσσερα EDC, τα Electric Daisy Festivals που γίνονται στην Αμερική, από το πρώτο το οποίο πρέπει να ήταν και το μεγαλύτερο στο Λας Βέγκας μέχρι και το τελευταίο που έγινε στο Ορλάντο. Αυτό που σίγουρα ξεχώρισα ήταν η ένταση που δίνουν οι clubbers σε όλα τα stages. Είναι τόσο κοντά το ένα με το άλλο που μπορείς να διακρίνεις οτι ενώνονται οι clubbers και από τα δυο stages. Όλα ήταν τόσο φανταστικά, πραγματικά!
Αυτό που έχω ξεχωρίσει μουσικά στη χειμερινή σεζόν είναι σίγουρα οι αντιπαλότητες μεταξύ των DJs στις οποίες έχω βρεθεί κι εγώ ανάμεσα. Γενικά, σε όλους τους χώρους το drama ελκύει, είτε πρόκειται για DJs, είτε για τους trappers, μια άλλη μουσική κάστα, είτε για τους Youtubers. Ακόμα και για κάτι που μπορεί να έχει συμβεί πριν εκατομμύρια χρόνια, αν μπορούμε να το κάνουμε drama, τότε θα το κάνουμε με τη μια.

Γιατί έγινες DJ; Ποιο ήταν το όραμά σου; Είσαι ευχαριστημένος αυτή τη στιγμή στο σημείο της καριέρας σου; Ποιος είναι ο προορισμός σου ή ο τελικός στόχος σου;
Πολύ καλή ερώτηση! Το μόνο που θυμάμαι είναι οτι από πολύ μικρή ηλικία, γύρω στα έξι ή επτά μου χρόνια, όταν ο πατέρας μου ρωτούσε εμένα και τον κατά δυο χρόνια μεγαλύτερο αδερφό μου τι δώρο θέλουμε να μας πάρει στις γιορτές, είτε επρόκειτο για Χριστούγεννα είτε για Πρωτοχρονιά, εγώ απαντούσα μείκτες, πικάπ, δίσκους, σε αντίθεση με τον αδερφό μου που ζητούσε τα κλασσικά, αυτοκινητάκια, ποδήλατα… Θυμάμαι μάλιστα οτι το 1987 πήρα το “Thriller” όταν είχε κυκλοφορήσει, είχα πάρει έναν από τους πρώτους δίσκους του Moby, τους οποίους και έχω ακόμα.
Είχα ανέκαθεν μια κλίση στη μουσική. Συγκεκριμένα, στην ηλικία των 10 άρχιζα να μιξάρω. Δεν είχα βέβαια τότε ακόμα τα techniques, τα ΜΚ2 που έχει το pitch που αλλάζει τις στροφές και είχαν από κάτω μια τρύπα για να γυρνάς το pitch για να δουλεύει λίγο πιο γρήγορα ή λίγο πιο αργά ανάλογα με τις στροφές το πικάπ και εγώ θυμάμαι οτι σε αυτή την τρύπα είχα βάλει ένα κατσαβίδι για να μπορέσω να μιξάρω! Όλα αυτά, δηλαδή, μου έδειχναν από μικρός οτι ήμουν προορισμένος γι’αυτό. Δεν ξέρω αν το είχα όραμα ή όχι αλλά σίγουρα αυτές είναι αναμνήσεις που μου έχουν μείνει στο μυαλό και μου δείχνουν κάτι.
Εννοείται οτι είμαι ευτυχισμένος στο σημείο που έχω φτάσει στην καριέρα μου αν και εδώ ανοίγει ένα μεγάλο θέμα, αυτό της ψυχικής υγείας κάποιων ανθρώπων, εννοώντας πως οτιδήποτε και να κάνεις δεν είσαι ποτέ ευχαριστημένος. Και τα μισά να είχα κάνει και τα διπλάσια να είχα κάνει, ικανοποιημένος θα ήμουν. Σίγουρα δεν είμαι ικανοποιημένος από συμπεριφορές ανθρώπων μες στη σκηνή.
Η ικανοποίηση είναι αέναη, ποτέ δε θα είμαι ικανοποιημένος γιατί μιλάμε για μουσική. Από’κει και πέρα θεωρώ οτι και η ικανοποίηση που παίρνω από τη μουσική και ο τελικός προορισμός, όποιος κι αν είναι αυτός, είναι που δίνει την ενέργεια να συνεχίσεις. Η ενέργεια που παίρνεις από τη μουσική σε κάνει να δημιουργείς τον επόμενο στόχο οπότε δεν υπάρχει τελικός στόχος. Απλά κάνουμε αυτό που αγαπάμε και συνεχίζουμε.

Ελλάδα VS Κόσμος… Πες μας για τις μεγάλες διαφορές που αντιμετωπίζει ένας DJ του δικού σου μεγέθους, θετικά και αρνητικά του να εργάζεσαι σε Ελλάδα αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο.
Θα έλεγα οτι αυτή η ερώτηση δεν είναι και τόσο σωστή υπό την έννοια οτι υπάρχουν και χώρες που είναι σαν την Ελλάδα, επομένως δεν είναι η Ελλάδα εναντίον όλου του κόσμου. Αυτό που θα έλεγα είναι οτι χώρες που έχουν traditional, folk μουσική με τις άλλες χώρες όπως Αγγλία, Αμερική που είναι πιο αγγλικό το στυλ και πιο clubbing η φιλοσοφία, επομένως εννοείται οτι οι διαφορές είναι μεγάλες, μεγαλύτερα κλαμπ σε αυτές τις χώρες, περισσότερος κόσμος και το ίδιο συμβαίνει και με τα φεστιβάλ. Εδώ στην Ελλάδα μόλις ανακοινώνεται ένα φεστιβάλ, πασχίζουν οι promoters να κάνουν ένα pre-sale για να κάνουν το event τους να γίνει sold-out. Στην Αμερική ανακοινώνεις ένα event ένα χρόνο πριν και γίνεται sold-out σε μια μέρα. Επομένως, καταλαβαίνουμε τις διαφορές και δε νομίζω ότι είναι μόνο θέμα DJ αλλά και ο ίδιος ο clubber θα καταλάβει τη διαφορά στην οργάνωση, στον ήχο. Εδώ στην Ελλάδα, πέραν ελάχιστων εξαιρέσεων που κάνουν μια αξιόλογη προσπάθεια, οι περισσότεροι κάνουν ένα φεστιβάλ απλά για να το κάνουν αλλά οι οιωνοί είναι καλοί και για την Ελλάδα αλλά και για άλλες χώρες που δεν ήταν κατ’εξοχήν clubbing χώρες.

Διανύουμε μια πρωτόγνωρη περίοδο που έχει επηρεάσει κατά πολύ τις ζωές μας. Πώς πιστεύεις θα επηρεαστεί συνολικά η ηλεκτρονική μουσική σκηνή και πως πρέπει ένας DJ ή παραγωγός να διαχειριστεί δημιουργικά το χρόνο του όλες αυτές τις μέρες;
Είναι απολύτως λογικό να επηρεαστεί η ζωή σε όλα τα επίπεδα. Συνεπώς το club scene είναι το πρώτο που πλήττεται από αυτό. No clubbers, no events, no DJs, έτσι πάει.
Φαντάσου, όμως, τι έχει να γίνει όταν αυτό τελειώσει. Το λέω και γελάνε και τα μουστάκια μου.
Το μόνο που δε χρειάζεται είναι να μας πιάσει κατάθλιψη γιατί έτσι χαλάει και η δημιουργικότητα. Ας δούμε όλη την κατάσταση σαν μια ευκαιρία αποτοξίνωσης κι ρεαλισμού του τι έχει σημασία και τι όχι.
Φυσικά, υπάρχει περισσότερος χρόνος για στούντιο με πολύ σουβλάκι 🙂

Πες μας το δεκάλογο του καλού DJ και του κακού DJ ή έστω κάποια χαρακτηριστικά τους.
Όσον αφορά το δεκάλογο του καλού DJ, ένα πράγμα θα πω μόνο και αυτό είναι δέκα φορές… αγάπα αυτό που κάνεις. Όσο τώρα για τον κακό DJ, ακολούθησε αυτόν που αγαπά αυτό που κάνει γιατί πιστεύω πως και ο “κακός” DJ και ο “κακός” παραγωγός έχει τη δυνατότητα αν αφοσιωθεί λίγο παραπάνω παρ’όλα τα λάθη και τις κακές επιλογές πάντα έχει περιθώριο να βελτιωθεί. Σίγουρα κανείς δε γίνεται top με το που ξεκινάει αλλά και σίγουρα κανείς δεν είναι αλάνθαστος, άσφαλτος… αν σας θυμίζει κάτι αυτό (γέλια)!

Ξοδεύεις χρόνο στην τηλεόραση, είτε για κάποια ταινία είτε για videogames; Αν ναι, θα θέλαμε να μάθουμε ποια είναι η αγαπημένη σου ταινία αλλά και με ποιο videogame κόλλησες πρόσφατα.
Δυστυχώς, δεν έχω καθόλου χρόνο για τηλεόραση ή video games. Θυμάμαι οτι στο πανεπιστήμιο, όντας φοιτητής, ήμουν ο κλασσικός FIFA gamer ή αν πάμε και ακόμη πιο παλιά, NBA Jam αλλά μέχρι εκεί. Δεν έχω καμία σχέση με Playstation, Nintendo ή άλλες παιχνιδομηχανές σε αυτό τον κόσμο.

Αν θυμάμαι καλά, κάπου είχα διαβάσει ότι σου αρέσει το καλό φαγητό. Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό; Αν ξέρεις να μαγειρεύεις θα ήθελα εν τάχει να δώσουμε στους θαυμαστές σου μια σύντομη συνταγή… Αν όχι, και τα τοστάκια νομίζω καλά είναι.
Με μεγάλη διαφορά από τα υπόλοιπα φαγητά, το αγαπημένο μου φαγητό είναι τα μακαρόνια με οποιαδήποτε γαρνιτούρα και σε όποια παραλλαγή θες, αρκεί να είναι μακαρόνια! Θεωρώ οτι με το φαγητό έχω μια ψύχωση σε σημείο που θα βρισκόμαστε στο τραπέζι και αν γυρίσεις από την άλλη να κοιτάξεις για λίγο, το φαγητό μετά από λίγο θα έχει φύγει!
Συνταγή; Χμμμ ενδιαφέρον… Για μένα η πιο γρήγορη και εύκολη συνταγή είναι βρασμένα μακαρονάκια με φρέσκια σάλτσα ντομάτας, λίγο λαδάκι, αλάτι και μπόλικο πιπέρι και ένα καλό τυρί τριμμένο από πάνω… Βασικά, μου ανοίξατε την όρεξη και πάω να μαγειρέψω σε λίγο (γέλια)!

Ποια περίοδο αισθάνθηκες πιο ευτυχισμένος στη ζωή σου; Ποια ανεκπλήρωτα όνειρα έχεις αυτή τη στιγμή που μιλάμε και πόσο προσπαθείς για να τα πετύχεις;
Με μεγάλη διαφορά και ακούγεται λίγο τυπικό και κλισέ αλλά σίγουρα ήταν η γέννηση των γιων μου. Μόνο κάποιος που έχει γίνει γονιός με καταλαβαίνει.
Δε θα έλεγα οτι έχω ανεκπλήρωτα όνειρα γιατί τα όνειρα είναι για να τα κυνηγάς κι αν τα φτάσεις καλώς αλλά αν δεν τα φτάσεις πάλι καλώς. Ίσως ακούγομαι σαν τους παππούδες που λένε σε ένα νέο να κυνηγάει τα όνειρα του αλλά πιστεύω οτι σε αυτή τη διαδρομή θα κάνεις λάθη, θα πέσεις, θα ξανασηκωθείς αλλά that’s what it’s all about… επομένως, για μένα so far so good…

Έχεις κάποια υπερδύναμη; Αν ήσουν κάποιο ζώο, ποιο πιστεύεις ότι θα ήσουν με βάση τα χαρακτηριστικά του χαρακτήρα σου μιλώντας;
Κορυφαία ερώτηση (γέλια)! Αν είχα υπερδύναμη, θα μου άρεσε να χτυπάω τα δάχτυλα μου και κατευθείαν να αλλάζω τη γνώμη των άλλων που βέβαια δεν υπάρχει πιο χειραγωγίσιμη και πιο manipulating δύναμη από αυτή!
Σίγουρα θα ήμουν το σκυλί μου! Έχω ένα Boston Terrier και θα ήθελα να ήμουν αυτό όπως ακριβώς είναι και στο ίδιο σώμα, δε θα είχα κανένα απολύτως πρόβλημα! Συνήθως λένε οτι ο σκύλος που παίρνει κάποιος, αν δεν είναι κάποιο αδέσποτο το οποίο και προτείνω, συμπίπτει με τα χαρακτηριστικά του ιδιοκτήτη. Τα Boston Terrier είναι τελείως ξεροκέφαλα, όπως κι εγώ, αλλά αυτό το χαρακτηριστικό δεν οδηγεί πάντα σε καλές αποφάσεις αλλά είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά τους, συν του οτι αυτή η ράτσα είναι και πολύ κοινωνική, όπως και εγώ.

Ελληνικά ακούς καθόλου; Ποιο είναι το τελευταίο ελληνικό τραγούδι που τσάκωσες τον εαυτό σου να σιγοτραγουδάει κάποια στιγμή, όπως πχ. την ώρα του μπάνιου.
Εννοείται οτι ακούω ελληνικά γιατί επικρατεί μια άποψη οτι ακούμε πιο beat μουσική. Ακούω ελληνική μουσική πάσης φύσεως. Μπορεί να βρίσκομαι στο YouTube και να βάλω να ακούσω ένα κομμάτι της Πάολα και να ακούσω κάτι που θα μου αρέσει και θα με εμπνεύσει, ένα ακόρντο λόγου χάρη, ή Αλκίνοο Ιωαννίδη που μου αρέσει και ιδιαίτερα ως καλλιτέχνης. Το τελευταίο, όμως, διάστημα και για κάποιο ανεξήγητο λόγο έχω κολλήσει με το Θανάση Παπακωνσταντίνου και σιγοτραγουδώ κάποια κομμάτια του που ξέρω χρόνια, όπως τον “Πεχλιβάνη”.

Αν δεν ήσουν και γενικότερα δεν είχες ιδέα από μίξη, παραγωγή και όλα τα σχετικά, ποιο πιστεύεις θα ήταν το επάγγελμά σου τη στιγμή που μιλάμε;
Ειλικρινά δεν έχω ιδέα τι άλλο θα μπορούσα να κάνω εκτός από αυτό και δεν το λέω για να δημιουργήσω κάποιο κλίμα αλλά δεν έχω ιδέα να κάνω κάτι άλλο. Δεν ξέρω τι άλλο επάγγελμα θα μπορούσα να κάνω που να μη σχετίζεται με τη μουσική, είτε παράγεις είτε μιξάρεις είτε έχεις κάποια δισκογραφική εταιρεία. Γεννήθηκα για να κάνω αυτό και κάνω αυτό που αγαπάω και δεν πρόκειται να το αφήσω no matter what. Πιστεύω πως ο,τι κι αν έκανα, πάλι θα κατέληγα να κάνω αυτό.

Πως θα εξηγούσες σε ένα 8χρονο τι είναι η tech house;
Θα σου πω πώς το εξηγώ στο γιο μου που αυτή τη στιγμή είναι τεσσάρων χρονών: είναι μουσική που την ακούμε και τη χορεύουμε σα να μην υπάρχει αύριο. Μπορεί να ακούγεται λίγο χαζό αλλά αυτό του λέω και δε συγκαταλέγω μόνο την tech house που είναι ένα παρακλάδι της γενικότερης dance σκηνής. Φαντάσου οτι το ίδιο πράγμα του λέω και όταν ακούει Michael Jackson. Του λέω “χόρεψε”. Όλα αυτά τα είδη μουσικής, που όσο μεγαλώνεις βέβαια αντιλαμβάνεσαι τις μικροδιαφορές μεταξύ τους, έχουν ένα κοινό στοιχείο, το να μπορέσεις να χορέψεις και μέσω του χορού να ευχαριστηθείς. Στην πορεία, βέβαια, μεγαλώνοντας σε αυτό συμπεριλαμβάνονται κι άλλα πράγματα αλλά νομίζω οτι περί αυτού πρόκειται, είμαστε ένα dance κίνημα όπως τα παιδιά των λουλουδιών ήταν κάποτε ένα ροκ κίνημα.

Ποια τιμωρία αρμόζει σε αυτούς που δεν ξεχωρίζουν την tech house από την techno και αντιστρόφως; :P
Αυτό που λες είναι πάρα πολύ κλασσικό παράδειγμα. Έχει τύχει να παίζω σε event και να ρωτάω ποιοι καλλιτέχνες έπαιζαν πριν από μένα και να μου απαντάνε οτι έπαιζαν κάποιοι techno και tech house και δεν μπορούν να διαχωρίσουν τα δυο είδη και είναι πολύ λογικό γι’αυτούς που δεν είναι μέσα στο κίνημα να μην μπορούν να τα ξεχωρίσουν. Τιμωρία δε θα τους έβαζα αλλά αυτό που θα έκανα θα ήταν να βάλω σε κάποιον που ακούει techno να ακούει tech house και σε αυτόν που ακούει tech house θα έβαζα να ακούει techno. Αυτό θα τους έβαζα να το κάνουν για κανένα χρόνο. Πίστεψε με, μόλις μετά από ένα χρόνο ακούσουν το ανάποδο, θα έχουν καταλάβει τη διαφορά (γέλια)!

Αυτή την εποχή η Ελλάδα αλλά και η Ευρώπη αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα με το μεταναστευτικό. Ποια είναι η θέση σου γι’αυτό το πρόβλημα;
Αυτή την ερώτηση δε θα μπορούσα να την απαντήσω μέσα σε λίγες γραμμές. Ένα τόσο μεγάλο πρόβλημα σαν το μεταναστευτικό επιδέχεται μεγάλη ανάλυση υπό την έννοια οτι πρέπει να δεις τα αίτια που το έχουν προκαλέσει για να μπορέσεις να βρεις μια λύση και να πεις και οτι έχεις μια συγκεκριμένη θέση. Επομένως, σίγουρα δε θα έλεγα τη θέση μου. Σίγουρα σε κανέναν δεν αρέσει να βλέπει αυτή την κατάσταση  με τους ανθρώπους που έχουν τόσα προβλήματα και να αναγκάζονται να φύγουν από τη χώρα τους. Φαντάσου να γινόταν κάτι ανάλογο με την Τουρκία και να αναγκαζόμασταν να φύγουμε από.τα σπίτια μας, δεν είναι ευχάριστο. Από’κει και πέρα αυτό που εμείς οφείλουμε είναι να μην κάνουμε διαχωρισμούς. Οι περισσότεροι κουβαλάνε την κουλτούρα τους, δε φταίνε αυτοί ως άνθρωποι αλλά οι κουλτούρες και εγώ εκεί θέλω να εστιάσω, στην κουλτούρα με την οποία έχουν μεγαλώσει. Ένα πρόβλημα που είναι πολυπαραγοντικό δεν είναι εύκολο να το διαχειριστείς και σίγουρα και τα δύο άκρα δεν είναι καλά. Θα πρέπει να έχουμε μια λογική αντιμετώπιση των πραγμάτων με γνώμονα την αγάπη ως προς τον άνθρωπο. Όπου άνθρωπος και πρόβλημα οπότε ας είμαστε πιο συγκαταβατικοί ως προς τον ανθρώπινο παράγοντα και ας ελπίσουμε οτι θα πορευτούμε καλύτερα και οι μεν και οι δεν.

Είσαι πολύ busy σχεδόν καθημερινά. Έχεις χρόνο για αθλητισμό; Γενικότερα παρακολουθείς κάποιο σπορ; Υποστηρίζεις κάποια ομάδα στην Ελλάδα αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο;
Όταν λέμε busy, εννοούμε super extra ultra busy. Φαντάσου να έχεις να παράγεις, να ακούς demo, να βγάζεις sets που θα χρειαστεί να μιξάρεις, να δίνες συνεντεύξεις, να έχεις και την προσωπική σου ζωή όπως σύζυγο και παιδιά και πολλά άλλα και να βρεις και χρόνο για αθλητισμό. Αγαπάω το μπάσκετ και μάλιστα πριν τη συνέντευξη μας ήμουν σε ένα γήπεδο όπου είχα πάει να ρίξω μερικά σουτάκια αλλά αυτό δεν είναι κάτι σύνηθες λόγω χρόνου αλλά από σπορ παρακολουθώ τα πάντα, Πες μου σπορ και θα σου πω τα πάντα γι’αυτό γιατί είναι κάτι με το οποίο περνάω καλά και με ξεκουράζει και σε Ελλάδα και σε εξωτερικό. Σίγουρα δε θα κάτσω με τις ώρες να παρακολουθήσω ένα συγκεκριμένο πρωτάθλημα και, επειδή έχω ένα κακό παρελθόν με το betting γιατί σαν νέος στοιχημάτιζα σε όλους τους αγώνες, θα δω ένα άθλημα στο σύνολο του.

Αν είχες τη δυνατότητα να εξαφάνιζες 3 πράγματα ή καταστάσεις από την ηλεκτρονική μουσική σκηνή του κόσμου, ποια θα ήταν αυτά;
Με μεγάλη διαφορά θα εξαφάνιζα σε όλα τα μήκη και πλάτη της μουσικής βιομηχανίας τον εγωισμό που έχουν οι καλλιτέχνες. Είναι μακράν το μεγαλύτερο ελάττωμα το οποίο το έχω και εγώ και πρέπει να αφαιρεθεί γιατί αν αφαιρεθεί, θα γίνει όλη η σκηνή καλύτερη. Μιλάμε για εγωισμό που μπορεί να προκαλέσει μέχρι και διάλυση σχημάτων, όπως π.χ στην Ελλάδα όπου μαλώνουν για το ποιανού το όνομα γράφτηκε πρώτο ή ποιο έχει πιο μεγάλα γράμματα μέχρι και ποιος θα πάρει το μεγαλύτερο promotion σε ένα release, ποιος το λιγότερο κλπ κλπ και με αυτό τον τρόπο χάνεται όλη η μαγεία της μουσικής, ειδικά της ηλεκτρονικής μουσικής που έχει μια ιδιαίτερη μαγεία. Σε δεύτερη φάση, θα εξαφάνιζα αυτή την πίεση που έχει η συγκεκριμένη σκηνή  με την έννοια οτι έχει γίνει αναλώσιμη, δηλαδή βγάζεις ένα EP, ένα δίσκο, μια κυκλοφορία και μέσα σε δύο μήνες έχει βγει και η επόμενη και η μεθεπόμενη. Δεν είναι όπως παλιά που έβγαζες δυο δίσκους όλο το χρόνο. Τώρα η σκηνή έχει φτάσει σε μια τέτοια φάση που, για να συντηρηθεί όλο αυτό, πρέπει να βγάζεις ένα single κάθε δυο μήνες, κάτι το οποίο, κατ’εμέ, επίσης καταστρέφει τη σκηνή. Ίσως κάποια management και κάποια γραφεία που δυσκολεύουν λίγο την επικοινωνία μεταξύ όλων των εμπλεκομένων, δηλαδή ο καλλιτέχνης, ο promoter, ο agent, ο publisher… όλοι αυτοί εμπλέκονται σε μια αέναη διαδικασία, στο να ρυθμίσουν τόσα πολλά πράγματα, που θα μπορούσαν να είναι πολύ πιο απλά. Θεωρώ οτι αν μπορούσαν να εξαφανιστούν αυτά τα τρία πράγματα, όλη η σκηνή θα ήταν πολύ καλύτερη… και θα εξαφάνιζα και εμένα, αφού είναι πολλοί αυτοί που θέλουν να με εξαφανιστώ. Bonus trick εξαφάνισης να εξαφανιστεί κι ο Σαφράς…

Πες μας για τα επόμενά σου σχέδια. Τι να περιμένουν οι θαυμαστές σου τους επόμενους μήνες μετά τη λήξη των περιοριστικών μέτρων;
Από νέα άλλο τίποτα.. Το θέμα είναι πότε θα τα ανακοινώσουμε μιας και όλο το πλάνο αναγκαστικά αλλάζει λόγω της κατάστασης που βιώνουμε. Χωρίς clubs ανοιχτά είναι σα να έχεις ψαλίδι αλλά κλειστό κουρείο (γέλια).
Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι έρχεται ένα HUGE tour κάτω από την ομπρέλα ενός θρυλικού label με το που φύγουν οι περιορισμοί.
Από μουσικής άποψης, να περιμένετε νέο Moon Harbour και μία νέα συνεργασία με ποιον άλλο από τον φίλο Green Velvet.

Τελειώνοντας, θα ήθελα πολύ να μας δώσεις ένα μήνυμα για όλους του αναγνώστες αλλά και για νέους αλλά και παλιούς DJ που έχουν τόσο στρεσαριστεί από την κατάσταση στην οποία έχουμε αναγκαστεί να ζούμε.
Είναι όντως δύσκολη η κατάσταση που βιώνουμε, ας είμαστε ειλικρινής, ειδικά οικονομικά για όσους ανήκουν στη μουσική βιομηχανία.
Υπάρχουν δύο λύσεις…Ή τα παρατάμε ή συνεχίζουμε όπως όταν πιτσιρικάδες, παρ’ότι δεν είχαμε χρήματα, συνεχίζαμε και κάναμε ό,τι κάναμε γιατί το γουστάραμε! Μαντέψτε ποιο κάνω εγώ. Καλά κουράγια σε όλους.

Alexis Kalamaras

Διαβάστε το προηγούμενο

Josh Roll – House & Techno Shοts – April 2020

Διαβάστε το επόμενο

Το συναρπαστικό “Subliminal Miami 2020” του Erick Morillo

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο